Logo
Logo

‘महानगर चलाए जसरी देश चलाउन खोज्दा अराजकता मात्रै बढ्यो’


राजेन्द्र राई, सांसद, नेकपा एमाले

63
Shares

प्रतिपक्षी दल एमालेका सांसदहरूले प्रधानमन्त्रीको नेपालले भारतीय भूमि मिचेको अभिव्यक्तिको विरुद्धमा निरन्तर सदन अवरुद्ध गर्दै आएका छन् । एमालेले प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्ति संसद्को रेकर्डबाट हटाउन माग गर्दै निरन्तर विरोध जनाइरहेको छ ।

यसैबीच, सरकारले सय दिन पूरा गरेपछि सरकारको कामको समीक्षा हुन थालेको छ । बालेन सरकारको सय दिने अवधिका क्रियाकलापलाई लिएर प्रतिपक्षी दल असन्तुष्ट छन् । बालेन सरकारको सय दिने अवधि, पार्टी राजनीति र संसदमा एमालेको भूमिका लगायतका विषयमा एमालेका सांसद राजेन्द्र राईसँग दृष्टिले गरेको कुराकानीको सम्पादित अंशः

सरकारको सय दिने अवधिलाई कसरी मूल्यांकन गर्नुहुन्छ ?
फागुन २१ को निर्वाचनमा जनताले रास्वपालाई दुई तिहाइ मत दिलाएर बालेनलाई प्रधानमन्त्री बनाएका हुन् । प्रधानमन्त्री नियुक्त भए लगत्तै सय बुँदे कार्यसूची सार्वजनिक गर्नुभएको थियो । तर त्यो अनुरूप काम भएन । पछिल्लो सरकारका गतिविधिले नागरिक समाज, पत्रकार लगायत मुलुकका सबै क्षेत्र रुष्ट छ । उहाँहरूले जे गर्ने वाचा गर्नुभएको थियो, त्यतातर्फ ध्यान गएन ।

काम गर्ने चाहना भए पनि राजनीतिक अपरिपक्वताले दोबाटोमा हुनुहुन्छ । जनताको आशा पूरा गर्नेभन्दा पनि अन्यत्र लाग्नुभएको छ ।

त्यसो भए बालेन सरकार कता जान खोजेको होला ?
इच्छाशक्ति तीव्र भए पनि काम गर्ने मेलोमेसो पाउनु भएन । अर्थात् उहाँहरूमा राजनीतिक चरित्र देखिएन । काठमाडौं महानगर चलाए जसरी मुलुक चलाउन खोजेर अराजकता प्रदर्शन गर्नुभएको छ ।

उहाँहरूलाई अझै पनि समय छ । पुनर्विचार गरेर पुराना दलका शीर्ष नेताहरूको अनुभव अनुभूतिबाट सिक्दै जनतालाई परिणाम दिनुपर्छ । तर, यो सरकार सार्वभौम संसद् प्रति अनुत्तरदायी भएर लोकतन्त्रका आधारभूत मान्यता अवज्ञा गर्दै अघि बढ्नु मुलुक र रास्वपाका लागि सकारात्मक संकेत होइन ।

यो अवस्था त तपाईँहरूकै कारणले आएको हो नि ?
पुरानाले गरेनन् भनेर नै जनताले नयाँलाई मौका दिएका हुन् । मनोमानीपूर्ण रुपमा अघि बढ्दै जनताको सार्वभौम संसद्लाई अवज्ञा गरेर तानासाही कदम चाल्न मत दिएका होइनन् । जनताको चाहना सुशासन हो । उहाँहरूले त्यही प्रतिबद्धता जनता सामु गरेर नै मत आर्जन गर्नुभएको हो । त्यसकारण पनि उहाँले विधि पद्धति अनुरूप सरकार सञ्चालन गर्नुपर्छ । सदनमा संसदले उठाएका कुरा सम्बोधन नगर्ने प्रवृत्ति गलत छ ।

पहिलो कुरा, संसद्को अभिभावक प्रधानमन्त्री बालेन्द्र शाह हो, त्यसमा कुनै दुबिधा छैन । प्रत्येक सात दिनमा जनताका समस्याबारे सरकारको तर्फबाट सम्बोधन गर्नुपर्ने संसदीय मान्यता विपरीत सदनको आवाजलाई नजरअन्दाज गर्नुभएको छ । उहाँको यस्तो कदमले मुलुकमा लामो संघर्षपश्चात आएको व्यवस्था नैै संकटमा पर्ने देखिएको छ । कुनै एक नेताको कमजोरीको भारी सिंगो मुलुकले व्यहोर्नु हुँदैन ।

अहिलेको संसदमा पुराना दलको कमजोर उपस्थिति र रास्वपाको बहुमतलाई हेर्दा कस्तो अनुभूति हुन्छ ?
अहिले रास्वपाको पक्षमा स्पष्ट बहुमत छ । हात उठाएको र टाउको गनेको भरमा शक्तिशाली भन्न मिल्दैन । संख्याले निर्णय प्रक्रियामा प्रभाव पारे पनि जनताका आवाज उठाउन रोक्न सक्दैन । विचारले निर्देशित गर्ने, जनताका मुद्दा उठाउने, जनजिवीकाको सवालमा गरेको संघर्षका आधारमा मूल्यांकन गरिनुपर्छ । अहिले संसदमा प्रतिपक्षको भूमिकामा रहेर एमालेले सरकारका गलत कदम विरुद्ध खबरदारी गरिरहेको छ । जनताका आवाज मुखरित गरेको छ । सरकारलाई विधि र पद्धतिमा चल्न निरन्तर दबाब दिँदै आइरहेको छ । मूख्य कुरा उसले अंगीकार गरेको विचार र पक्षधरता हो । अहिले सदन चलायमान र गतिशील बनाएको प्रतिपक्षले नै हो । एकातिर, सरकारका कदम लोकतान्त्रिक व्यवस्थालाई नै झस्काउने खालका छन् । त्यसलाई सही दिशा दिन प्रतिपक्षले नै सशक्त भूमिका निर्वाह गरिरहेको छ ।

संसद्मा प्रतिपक्षी दल एकताबद्ध हुन नसकेको हो ?
मूल मुद्दामा हामी एकै ठाउँमा छौँ । कांग्रेस, एमाले, नेकपा, राप्रपा र श्रम संस्कृति पार्टी सरकारका गलत कदम विरुद्ध संयुक्त रूपमा आवाज उठाइरहेका छौँ । केही समय अघि प्रधानमन्त्रीले संसद्को रोष्ट्रममा उभिएर मुलुकको सार्वभौमसत्तामाथि प्रश्न उठ्ने गरी जुन अभिव्यक्ति दिनुभयो, त्यसको हामी सबैले प्रतिवाद गरेका हौँ । अहिले पनि त्यसबारेमा प्रधानमन्त्रीले सदनलाई स्पष्ट पार्नुपर्छ भनेका छौँ । त्यस विरुद्ध एउटै लयमा एउटै ट्युनमा आवाज उठाइरहेका छौँ । यसको निरूपण नहोउन्जेल हामी सदनमा अझै आन्दोलित हुन्छौँ ।
अन्य राजनीतिक विषयमा सबैका आआफ्ना फरक धारणा भएर पनि एकरुपता नदेखिएको हो । तर मुलुक र जनताका मुद्दामा हामी सधैं सहकार्य गर्दै अघि बढेका छौँ । आगामी दिनमा पनि त्यही ढंगले सहकार्य गर्छौँ ।

अहिले बजेटको सन्दर्भमा मात्रै हामीले सदनमा सहज वातावरण बनाएका हौँ । तर प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्ति विरुद्धको आन्दोलन रोकेका हैनौँ । अहिले पनि सबै प्रतिपक्षी दल प्रधानमन्त्रीको अभिव्यक्ति सदनको रेकर्डबाट हटाउनुपर्छ भन्नेमा एकमत छन् ।

जनताले पनि बिस्तारै बुझ्दै गएका छन् । नेपाली जनताले अहिले पछुताउन थालिसकेका छन् । प्रधानमन्त्रीको सदनको अभिव्यक्तिको विरुद्धमा जनता पनि असन्तुष्ट छन् । सदनको हकमा भने विपक्षी दलको आवाजलाई सम्बोधन गर्नमा सभामुखले तटस्थ भूमिका निर्वाह गर्नु भएन । दलीय हैसियतबाट माथि उठ्न सक्नुभएको छैन ।

सभामुखको भूमिका तटस्थ देखिएन भन्ने यहाँको आरोप हो ?
दलीय व्यवस्थामा सभामुख पनि दलबाटै आउने हो । तर सभामुखको जिम्मेवारी सम्हालेपछि दलीयताबाट माथि उठेर साझा चरित्र निर्वाह गर्नुपर्छ । सभामुख कुनै अमुक पार्टीको नेता नभएर संसद्को अभिभावक हो । अभिभावकले सबैप्रति समान व्यवहार गर्नुपर्छ । तर उहाँमा अझै दलीय धङधङी कायमै रहेको हामीले अनुभूति गरेका छौँ । यसबारेमा हामीले सभामुखलाई बारम्बार ध्यानाकर्षण गराइरहेका छौँ ।

हिजोकै पार्टीलाई सम्झने उहाँको प्रवृत्ति सही छैन । अहिले निष्पक्ष बन्नुपर्ने उहाँको दायित्व हो । यसबारेमा हामीले ध्यानाकर्षण गराउँदा उहाँले अभिभावको भूमिका रहने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्नुभएको छ । तर व्यवहारमा त्यस्तो देखिएको छैन ।

संसद्मा नियमितजसो अवरोध भइरहेको छ, यसको अन्त्य कहिले होला ?
सदन विपक्षको हो । हामीले राखेका विषय सभामुखले सरकारलाई रुलिङ गर्नुपर्ने हो । नेपाली राजनीतिको सुन्दरता के हो भने जहिल्यै पनि सहमतिबाट दलहरूले हरेक समस्या समाधान गर्दै आएका छन् । हामीले रास्वपालाई पनि जनताले बहुमत दिए पछि राष्ट्रिय विषयहरूमा दलहरुको बीचमा सहमति गरौँ भनेकै हौँ । उहाँहरूले यसलाई बेवास्ता गर्नुभएको छ । सत्ता पक्ष र प्रतिपक्षको सहमतिबाटै सदन सहजै सञ्चालन हुन्छ । अहिले कार्यपालिकाले व्यवस्थापिकालाई बेवास्ता गरेको छ । लोकतन्त्रमा यो गम्भीर त्रुटिपूर्ण कार्य हो । हामीले हिजो राम्रै गरेका हौँ । तथापि, जनताको अधिक अपेक्षा पूरा गर्न सकेनौँ ।

भौतिक पूर्वाधारमा उल्लेख्य प्रगतिसहित मुलुकले गति लिँदै थियो । तर रास्वपाले निराशाको खेतीलाई बढवा दिएर आउनुभएको हो । नयाँ भन्नेहरू विचार दृष्टिकोण र सोचमा नयाँ हुनुपर्छ । हामीले सरकारका काम हेरिरहेका छौँ । अहिले किसानदेखि सुकुम्वासी यो सरकारबाट आजित छन् । जनताका समस्या समाधान गर्नेतर्फ सरकारको कुनै ध्यान छैन । जनताको भावना विपरीत चल्ने दुस्साहस गरे त्यसको परिणाम घातक हुन्छ ।

अब सरकारका कदम विरुद्ध एमाले कसरी संसद्मा प्रस्तुत हुन्छ ?
प्रधानमन्त्रीले हामी कोशी प्रदेशका प्रतिनिधिसभाका सांसदलाई बोलाएर सुशासनको प्रतिबद्धता जनाउनुभएको थियो । तर त्यो अनुरूप अघि बढ्नुभएन, उल्टै अनेकौँ बखेडा गर्नुभएको छ । सुशासनको नाममा सुकुम्वासी विस्थापन गर्ने गैरजिम्मेवार कार्यले सरकारमा मानवीय संवेदनशीलता नरहेको देखिएको छ । सुकुमबासीलाई अमानवीय ढंगले डोजर लगाउँदै लखेट्ने काम गरेर राज्यले आफ्नो चरित्र उदांगो पारेको छ । यसले सरकारले जुन बाटो लिनुपर्ने हो, त्यो लिएको देखिएन । अब सरकार यस्तै मनोमानी ढंगले अघि बढे जनताले फेरि विस्थापन गर्छ । यिनै विषय उठाउन मैले नै दुई पटक संसद् स्थगन गरेको हुँ ।

सरकारका मन्त्रीहरू अनुपस्थित भएर सार्वभौम संसद्लाई हेप्ने कार्यको हामीले विरोध गरिरहेका छौँ । यो सरकारलाई ठिक बाटोमा ल्याउन हाम्रो पहल प्रयत्न जारी छ । यदि सरकारले त्यसो नगरे जनताले आगामी दिनमा दण्डित अवश्य गर्छन् ।

अब पार्टी राजनीतितर्फ फर्कौँ, एमालेमा अहिलेको विवाद कसको कारण निम्तिएको हो ?
एउटा जीवित पार्टीमा बहस र छलफल हुनुलाई अन्यथा मान्नुहुँदैन । गत निर्वाचनमा एमालेको कमजोर मत परिणाम आएको सत्य हो । त्यसको गम्भीर समीक्षा गर्नुपर्छ । कसको कारणले यस्तो परिणाम आएको हो ? अहिले यसको गम्भीर समीक्षा आम कार्यकर्ता तहबाटै हुनुपर्छ । अहिले सातै प्रदेशमा त्यसको व्यापक समीक्षा भइरहेको छ । अब स्थानीय तहका नेता कार्यकर्ताको धारणा लिएर केन्द्रीय कमिटीबाट नीति र नेतृत्वबारे निष्कर्ष निकाल्छौँ । मेरो यसमा क्लियर धारणा के हो भने सातै प्रदेशका नेता कार्यकर्ताको भावना अनुरूप नेतृत्वको विषयमा निक्र्योल गर्नुपर्छ । अहिलेकै नेतृत्वको निरन्तरता, विकल्प या नयाँ ढंगले जाने विषयमा आगामी केन्द्रीय कमिटी बैठकबाट कार्यकर्ताको भावना अनुरूप निर्णय हुन्छ ।

फेरि वाम एकताको चर्चा पनि चलेको छ नि ?
नेपाली जनताले धेरै पटक कम्युनिष्ट आन्दोलनलाई अनुमोदन गरेकै हो । तर हामीले के ग¥र्यौं ? हाम्रो देशमा श्रमजीवी जनता धेरै छन् , अहिले पार्टी खुम्चे पनि फेरि जनताको भावना अनुसार अघि बढे फेरि बलियो हुन्छौँ । राजनीतिक दलको भविष्य पार्टीको सानो र ठूलो आकारले मात्रै निर्धारण गर्दैन । अहिलेको मत परिणामलाई स्विकारेर जनताको विश्वास पुनः फर्काउँछौँ भन्ने हाम्रो दृढ संकल्प छ । अहिलेको गम्भीर प्रश्न जनताबाट गुमेको विश्वास कसरी फर्काउने भन्नेमा हामी सबै सचेत भएर लाग्नुपर्छ । वाम एकता हिजो पनि भएको हो । तर किन टिक्न सकेन ? त्यसबारे गम्भीर समीक्षा नगरी गरिने एकताले सार्थक परिणाम दिन सक्दैन ।

रास्वपाको उदय र बालेन सरकारसहित अहिलेको राजनीतिक क्रमभंगतालाई नेतृत्वले गम्भीर तवरले बुझ्नुपर्छ । अहिलेका नेताहरू मिल्दा मात्रै जनताले स्वीकार गरिहाल्छन् भन्ने मलाई लाग्दैन । अहिलेको संकट वाम एकताले मात्रै हल गर्दैन, सर्वप्रथम हामी सच्चिन जरुरी छ । हामीले पटक पटक अवसर पाएका हौं । तर परिणाम दिन नसक्दा नै जनताको विश्वास गुमाउन पुगेका छौं । त्यसैले एकता भन्दा पनि पहिले जनतामा विश्वास जगाउनुपर्छ ।

यहाँले धनकुटाबाट निरन्तर निर्वाचन जित्दै आउनुभएको छ, अहिलेको निर्वाचनको अनुभूति चाहिँ कस्तो रह्यो ?
म २०३५ सालदेखि निरन्तर कम्युनिष्ट आन्दोलनमा जोडिएको व्यक्ति हुँ । त्यही आन्दोलनमा लागेकै कारण जेलनेलदेखि अनेकौं सास्ती भोगेको छु । हिजो आन्दोलनमा लाग्दा र आज जनप्रतिनिधि बन्दा पनि जनतासँगको सम्बन्धमा मेरो कुनै फरकपन छैन ।

म जनताको निम्ति काम गर्दै आएको छु । हिजो जिविसमा रहँदादेखि तीनपटक सांसद, दुईपटक मन्त्री हुँदा पनि शासक नभएर जनताको सेवक बन्दै आएको छु । त्यसकारण पनि धनकुटाका जनताले भारी मतले जिताउँदै आउनुभएको छ । अहिले संसदमा लगातार जितेको सांसद प्रचण्ड र म मात्रै हो । तर प्रचण्ड पनि निर्वाचन क्षेत्र परिवर्तन गरेर जित्नुभएको हो ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस्