मेरो मुटुभित्र दन्किएको आगो होइन,
मेरो चेतनाभित्र उम्रिएको
न्यायको अटल सङ्कल्प हो।
मलाई घाउ दिने हातहरू
सायद आज विजयी देखिएलान्,
तर समयको अदालतमा
घाउ होइन, सत्य बोल्नेछ।
तिमीले मेरा सपनाहरू चुँडायौ,
मेरा पाइलाहरू रोक्न खोज्यौ,
मेरो आवाज दबाउन अनेक जाल बुन्न्यौ।
तर याद राख
बीउलाई माटोभित्र गाड्नु
उसको अन्त्य होइन,
नयाँ जीवनको सुरुवात हो।
मेरो प्रतिशोध
घृणाको भाषा बोल्नु होइन,
क्रोधको आँधी उठाउनु पनि होइन।
मेरो प्रतिशोध त
तिमीले असम्भव भनेको उचाइ चुम्नु हो,
तिमीले अस्वीकार गरेको सत्यलाई
इतिहासको पानामा अंकित गर्नु हो।
आज मेरा आँखामा आँसु छन् भने,
ती कमजोरीका होइनन्—
भोलिको विजयका बीउ हुन्।
आज मेरा ओठ मौन छन् भने,
त्यो हारको मौनता होइन,
समयलाई बोल्न दिएको धैर्य हो।
म प्रतिशोध लिन्छु
तर हातमा हतियार उठाएर होइन,
विचारमा उज्यालो बालेर।
म प्रतिशोध लिन्छु,
कसैको जीवन जलाएर होइन,
आफ्नो जीवन उज्यालो बनाएर।
किनकि अन्ततः
सबैभन्दा ठूलो प्रतिशोध
कसैलाई पराजित गर्नु होइन,
आफ्नो चरित्रलाई अडिग राख्दै
आफ्नो सपनालाई विजयी बनाउनु हो।
त्यसैले
म घृणाको इतिहास लेख्दिनँ,
म संघर्षको भविष्य लेख्छु।
म बदलाको रक्तरञ्जित कथा होइन,
न्याय, साहस र आत्मसम्मानको
नयाँ अध्याय लेख्छु।
यही मेरो प्रतिशोध हो।
